het meneertje maakt zich boos
NEKTAPIJTEN EN KOUWE KOWLIER |
 |
|
door: het boze meneertje, 05-05-2005 16:10 |
|
|
|
Het was ijskoud, woensdagavond op het grasplein van de Bijloke. Tien graden, zei men. Maar het voelde nog vijf graden kouder. Een snijdende wind, niet te harden. Gelukkig kon Flip Kowlier ons, samen met de pinten van pa en ma Muze, warm houden. En zo werd het toch nog een gezellig avondje. Tot de flikken hun geluidsoverlasttoneeltje kwamen opvoeren. Klachten uit de buurt, meneer. Ik probeerde me in te houden. Maar ik werd toch Boos.
Het zag er goed uit, voor het jaarlijkse Muzeconcert. Pa Muze, als we senior Botte zo mogen noemen, had er zijn boontjes op te week gelegd. Zondagavond nog, toen ik er met een half bezopen kameraad een biertje ging halen. Half elf was het, en het was nog dik voorbij de twintig graden. “Woensdag nog van dat, en ons plein staat vol!”
Niet dus. Hoe mooi het weekend, hoe slecht de week die erop volgde. Eerst de wolkbreuk van dinsdag, en toen werd het weer winter. Met als triest hoogtepunt woensdagavond. Hemdsmouwen, trui en nen ‘imperméabel’ ... het bleek niet genoeg.
Maar kom. Gezellige mensen als we zijn probeerden we er het beste van te maken. Een jenever gaf ons minstens anderhalve minuut een warm gevoel. En de volksspotjes achter het drumstel gaven een zweem van warmte die in de verte op die van de zonnebank leek. Een paar honderd man, het merendeel had de regen al geruild voor het donsdeken thuis, probeerde er toch een feestje van te maken.
Een Welgemeende Fuck You, zong Flip Kowlier. Ik denk dat hij het tegen de flikken had die intussen de Bijloke-site waren opgereden. Te veel lawaai. Klachten van de buren. Mensen toch, ik had er geen Welgemeende Fuck You mee te maken maar maakte me toch Boos. Kowlier speelde niet eens zo hard. Maar de Izegemse Gentenaar kon er toch niet aan doen dat de wind zijn liedjes naar enkele appartementsblokken blies?
Ik zag de klagers al voor me. Eind de dertig, begin de veertig. Niet vies van extreem-rechts. Nektapijtje. Net terug van de kermis. Centen opgespeeld aan zo’n onnozele jetonmachine. Immense kater van lauwe pilsjes aan het oliebollenkraam. Met een bonkende houten kop in de woonkamer, oneindige blik op het internet.
En dan waait er zo’n vrolijk West-Vlaams liedje binnen. Heerlijk voor u en ik. Drama voor Mister Nektapijtje. Flikken bellen dus. Awel: ook van mij Een Welgemeende Fuck You! U hebt me Boos gemaakt.
|
|
|
|
|
|
