 |
 |
- Schepen Mathias De Clercq was wel heel snel weg na de voorstelling van een Streekpact voor de regio Gent. Hij moest naar de trouw van... zijn vader. Niet echt groot nieuws, want die trouwde al voor de vierde keer. 't Zal maar nieuws zijn als Mathias zelf eens trouwt.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
|
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
|
 |
|
|
 |
 |
|
Babydoll Pretland op Groentenmarkt |
 |
|
dit is een forumbericht door: Babydoll Team, 16-05-2012 21:00 |
|
 |
 |
|
Zaterdag 19 mei is het weer zo ver. Dan staat het feeërieke Babydoll Pretland van kunstenaar Antoine Bomon opnieuw opgesteld op de Gentse Groentenmarkt, ter gelegenheid van de Dekenijfeesten Groene Veerle. Dit jaar met een aantal nieuwe, schitterende speelattracties, waaronder een Elfenbiljart en een Trollenbalspel. Gratis speelplezier in de Gentse binnenstad voor jong en oud! Tevens kindergrime en grote kleurwedstrijd. Aanvang: 14 uur. Meer info over het Babydoll Pretland: http://www.babydoll-productions.eu. Tel: 0498 250 509 |
|
|
 |
 |
 |
| dit is een forumbericht, allesovergent.be is niet
verantwoordelijk voor de inhoud |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
| >Antoine Bomon schreef op 23-05-2012, 20:43 |
 |
 |
| Beste DC,
Ik herinner me nog dat je niet zolang geleden
inderdaad een andere kijk had op het feit dat ik
kinderen (én volwassenen)een sprookjeswereld
voorschotel. Ook ik heb na het overlijden van mijn
geliefde moeder en vader een bocht van 180 graden
genomen op het gebied van het leven bekijken. Zich
even verschansen in een droomwereld werkt vaak
veel heilzamer dan medicijnen. Daarom doe ik het
ook. Het genot kinderen samen met hun ouders
enkele uurtjes te zien spelen en fantaseren
schenkt mij telkens een grote vreugde, ook al is
het maar een "nepwereld" die ik ze voorschotel.
Kinderen worden al vroeg genoeg geconfronteerd met
de keiharde realiteit. En dromen mag van God! Ik
wens je alvast heel veel moed en sterkte bij het
verwerken van het overlijden van je moeder. Het
helemaal van je afschudden lukt nooit; ik kan er
van meespreken. Maar zoals elke orchidee na enige
tijd verwelkt, zo neemt ook de pijn na verloop van
tijd enigszins af. Wat rest is een humuslaag die
ons sterker maakt. Probeer intussen toch van het
leven te genieten. De ons toegemeten tijd - die
verdomde, door mensen uitgevonden tijd! - is
inderdaad vlug om. Nogmaals veel sterkte gewenst!
Antoine |
 |
| >D.C. schreef op 19-05-2012, 10:55 |
 |
 |
| Nog niet zolang geleden had ik daar een eigenwijze
kijk op, maar door omstandigheden (het overlijden
van mijn ma t.g.v. borstkanker en lymf-oedeem) ben
ik al heel wat milder en verdraagzamer geworden.
Een mens moet dus eerst door een soort
louteringsfaze (een levensles) om alles in een
geheel ander perspectief te leren zien. We zijn
hier met z'n allen slechts tijdelijk, en we moeten
er dus het beste van zien te maken (lees: plezier
maken, want de tijd is zo om). |
 |
| >D.C. (Danny Caes) schreef op 25-05-2012, 18:21 |
 |
 |
| Dagdromen en het koesteren van een veilige
droomwereld zijn dingen die in zekere zin verboden
waren ten tijde van mijn schoolverleden. U kunt
het al raden: het PMS moeide zich met mijn
introvert gedrag ("Danny zit weer op de maan") en
ik vloog voor een jaar naar het Zeepreventorium om
daar (onder zachte dwang) van professor Fernand
Alexander's spartaanse maritieme levensstijl te
proeven (in 1973 waren dat de laatste
stuiptrekkingen van een soort 1950-achtige
Franstalige paracommando-commune waar
"andersdenkenden" werden geplaatst om op het
rechte pad te geraken). Ik was dus ook zo'n
"andersdenkende" (een ruimte-dagdromer) die moest
worden omgevormd tot een echte stoere vent met
kloten aan zijn lijf (ik was toen nog maar 9
jaar). Er werd mijn ouders destijds wijsgemaakt
dat ik na dat jaar daar aan zee ging terugkomen
als een lepe doortrapte gangster (dus een echte
"down to earth" bink met haar op zijn
tanden)(inplaats daarvan zat er behoorlijk veel
zeezand tussen mijn tanden en in mijn oren). Het
ECHTE gespuis en getijsem dat daar in 't
preventorium verbleef (of kwam verblijven), tja...
daar wist de maatschappij geen raad mee (het
preventorium was een soort depot voor tegendraads
schorem en astmapatientjes). Ik zeg U, ik heb daar
in dat preventorium een aantal dingen gezien,
gehoord, en meegemaakt waar een film van kan
gemaakt worden (o.a. het afranselen van
astmapatientjes door de "pappies", etc...)(de
"pappies" waren stuk voor stuk gedrogeerde
hippie-studenten die tot moniteurs werden
gebombardeerd). Vandaar dus dat ik sindsdien een
zéér verwrongen kijk heb op 't leven en de
maatschappij. Gelukkig is mijn uitweg niet de
drank, drugs, of Prozac, maar wel de maan. Na de
werkuren verlies ik mij in maanatlassen,
maanboeken, maankaarten, het observeren van de
maan, en het onderzoeken van NASA-foto's uit de
tijd van de bemande maanlandingen (het
APOLLO-programma: iets waar nog weinigen echt in
willen geloven). Moest de maan er niet zijn, dan
zou ikzelf hier waarschijnlijk ook niet meer zijn
(niet meer willen zijn). Noem mij maar gerust het
Gentse maanhoofd. Lunatic of niet, het PMS (en
alles wat daar naar ruikt) kan de pot op. Die
hebben mij toch maar in een bodemloze poel van
zwartgalligheid gedompeld. |
 |
| >D.C. (Danny Caes) schreef op 25-05-2012, 19:07 |
 |
 |
| P.S.: (nog even voortborduren op mijn bericht van
25-5-'12, 18:21). Hoe het kwam weet ik niet, maar
in het Zeepreventorium van de jaren 70 waren de
vlaamssprekende jongeren een minderheid, alsook
leerlingen die zedenleer volgden. Ik was één van
de weinigen (misschien van een stuk of drie, vier)
die in die tijd (daar aan zee) geen godsdienst
volgden. De leraar zedenleer daagde slechts
sporadisch op (ik geloof dat ik hem maar één of
twee keer gezien heb, op een jaar tijd). Bovendien
was het er overwegend Franstalig. Dus daar hing
zo'n rare paracommando-achtige "Papa-Tango-Charly"
atmosfeer uit de nadagen van wereldoorlog II (met
knipoogjes naar Leni Riefenstahl's "Triumph Des
Willens"), rijkelijk overgoten met een zwalperig
hippie-sausje typerend voor de eerste helft van de
jaren 70. Tegendraadser kon niet! Dat was dan het
zeer geprezen astma-preventiecentrum van professor
Fernand Alexander. Een zeeziek zottekot, dat was
het. |
 |
| >D.C. schreef op 27-05-2012, 07:55 |
 |
 |
| Zelf had ik het gelukkig nooit meegemaakt, maar
van anderen die daar destijds verbleven (sommigen
zelfs tien jaar!), heb ik ondertussen vernomen dat
ze seksueel werden misbruikt door de "pappies". U
moet weten dat wij daar slechts "de gevalletjes"
waren, waar binnen de muren vanalles mee kon en
mocht gedaan worden. Naar de buitenwereld en onze
ouders toe moesten we de schijn ophouden dat we
het er naar onze zin hadden (het was immers "aan
zee", dus officieel kon het er niet slecht aan toe
gaan). Maar goed, het is nu 40 jaar geleden...
(die nachtwaker op zijn slepende sloffen moet
volgens mij toch ook wel een debiel geweest zijn). |
 |
| >D.C. (nog 'n keer) schreef op 28-05-2012, 07:57 |
 |
 |
| Volgens mij wisten ze daar bij 't PMS (destijds in
de Rodelijvekensstraat, Gent) in het geheel niet
hoe het er in werkelijkheid aan toe ging ginder in
't Zeepreventorium (De Haan, Vosseslag). Ofwel
wilden ze het gewoon niet weten. Feit is dat er op
het forum i.v.m. het Zeepreventorium (online in
stand gehouden door de anciens die daar ooit
verbleven)(de ZPM-site van Marc Doigny) frequent
de term "operatie doofpot" voorkomt. Er zijn daar
indertijd dingen gebeurd die vandaag de dag zouden
worden aanzien als misdadig (maar ja, van sommigen
van ons werd verwacht dat we daar tot "gangsters"
of "bandieten" gingen worden omgevormd, om het
harde leven aan te kunnen). |
 |
|
|
|
|
 |
|
|
|