Gentenaar zit weer hardop te mijmeren... dit is een forumbericht door: Danny Caes (D.C., as they say), 28-05-2012 15:10 meer forum berichten Het zou niet mogen... hardop zitten mijmeren omtrent dingen die pakweg 40 jaar geleden zijn gebeurd. De zomer komt er aan, en daarmee ook de jaarlijks terugkerende typisch weemoedige gewaarwording waardoor keer-op-keer dat immer vertrouwde brokje in de keel te voelen is. Als ik zo terugdenk aan sommige van de "mammies" (de monitrices van het Zeepreventorium te De Haan-aan-zee) waarvan wij (lees: de onvolwassen "gevalletjes") instinctief aanvoelden dat al die iets rijpere meisjes (studentinnen) zich toen diep in hun binnenste aan het afvragen waren wat ze daar precies liepen te doen of hoe ze daar in 's hemelsnaam waren terechtgekomen... Wij wisten het antwoord zogezegd ook niet want we waren daar nog veel te jong voor, dus konden we ze niet helpen. Zij (de "mammies") werden verondersteld ONS te helpen (want wij waren "de gevalletjes"), maar ze lagen met zichzelf in de knoop. Alhoewel dat daar in 't algemeen WEL van ons werd verwacht, waren wij NIET van gisteren. Ik persoonlijk had met sommige van die meisjes compassie, en nog geen klein beetje, temeer omdat ze zaten opgescheept met het getijsem en tuig van de "pappies", waarvan het gros van hen in onze ogen niet veel méér voorstelden dan een stelletje gedrogeerde knuppelkoeken die dachten dat ze op het festival van Woodstock stonden i.p.v. het gerenommeerde Zeepreventorium van professor Fernand Alexander. Je voelde gewoon aan dat daar iets niet pluis was. Professor F. Alexander's idealistische visie van de "gezonde jeugd die veel aan sport doet dankzij de maritieme buitenlucht" werd in mijn ogen averechts begrepen door de hippie-achtige "pappies" die er maar een hopeloos boeltje van maakten (zwalp, zwalp, zwalp). Kortom: het Zeepreventorium was het Zeepreventorium niet meer (het was slechts een schijn-Zeepreventorium). Tiens, wat zou er ondertussen geworden zijn van de "mammies" die daar medio de jaren 70 rondliepen, zich afvragend hoe ze daar in 's hemelsnaam waren terechtgekomen... Mijmeringen... Danny C.; Gentenaar en één der "anciens" van 't ZPM te De Haan-aan-zee. dit is een forumbericht, allesovergent.be is niet verantwoordelijk voor de inhoud

>D.C. schreef op 28-05-2012, 15:51 Als je daar zo een tijdje verbleef kreeg je meer en meer het gevoel dat je "veel ouders" had i.p.v. je natuurlijke ma en pa (niet moeilijk, met al die "mammies" en "pappies"), en dat je op den duur je eigen ouders als vreemde personen begon te aanzien, want die begrepen niet (of konden niet begrijpen) hoe het daar werkelijk aan toe ging. Een verwarrende situatie. Vandaar dat ik vol weemoed terugdenk aan sommige van die "mammies". Noem het de "mammie-blues". uw naam uw e-mail uw bericht getal overnemen: 96586