Eddy Levis en het Gentse dialekt dit is een forumbericht door: Danny Caes, 24-07-2012 17:34 meer forum berichten Meneer Levis, Ik was absoluut niet verbijsterd toen U in het interview op AVS (met Pascal Vranckx) zei dat er nog bitter weinig jongeren rondlopen die echt GENTS kunnen praten. Tja, wat wil je, als het onderwijs het Gents aanziet als een soort abnormale ziekte of een ernstige vorm van achterlijkheid. Ik kan mij nog goed herinneren hoe ik (een Gentenaar) de bezoekers en kijklustigen van U.Gent Volkssterrenwacht 'Armand Pien' (Gezusters Lovelingstraat) de sterrenhemel leerde kennen en alle misverstanden omtrent (onder andere) het uitzicht van de 'Grote Beer' de wereld uit hielp (de meeste mensen begrepen niet hoe een 'steelpan' aan de benaming 'Grote Beer' gekomen was). Welnu, de heren academici en afgestudeerden van de universiteit stonden mij op een domme en lacherige manier na te apen, vooral toen ze mijn Gentse dialekt doorheen mijn schoolse vlaams hoorden schemeren. Ik dacht: "U staat mij op een lacherige manier na te apen terwijl U niet of nauwelijks beseft dat uw intelligentie nog niet eens het laagste peil bereikt" ("pintelieren zal er wel voor iets tussen zitten" dacht ik direkt daarna). Pas op, voor mij was (en is) het niet moeilijk om een soort uitgestreken academisch schools-vlaams te staan praten. Ik kan nogal redelijk goed imiteren. Ik kan mijn manier van spreken zodanig vervormen dat men meent te doen te hebben met een totaal andere persoon. Maar ja... waar gaan we DAN naartoe? Van het ene soort personage naar het andere 'switchen' is geen probleem voor mij. MAAR... ik had geen zin om daar als een opgepoetste kunstmatige etalagepop met voorgeprogrammeerde smetteloze articulatie tegen de sterren op te staan blinken. SCHONE SCHIJN BEDRIEGT!!! En dat, beste leden van de Gentse Sosseteit, is hetgeen mij na al die jaren in school het meest heeft doen walgen: dat wij, de Gentenaars, ons moesten (en moeten) aanpassen aan de oerdwaze uitlatingen en beslissingen van de heren academici, die, eerlijk gezegd, nog niet eens de intelligentie hadden (en hebben) om in te zien dat het Gents OOK een taal was (en nog steeds is). Van mij mogen ze de boom in, diegenen die met zo'n klein academisch mondje staan te gniffelen en naar de grond staan te kijken, steeds als ze ergens Gents horen praten. Ik heb hun manier van doen genoeg gezien en gehoord, en wel steeds op 't randje van het nog-net-zichtbare en nog-net-hoorbare, maar toch niet onopvallend en stil genoeg, zodanig dat iedereen het toch kon (of moest) zien en horen. Universitairen, academici, en afgestudeerden zijn een soort apart, NIET de Gentenaars! Als hier mensen zijn die mij in 't geheel geen gelijk geven, laat het dan weten via een antwoord op dit bericht. D.C. dit is een forumbericht, allesovergent.be is niet verantwoordelijk voor de inhoud

>Roel mee een gensche erre schreef op 26-07-2012, 15:26 gruut gelijk danny ! >Danny C. schreef op 26-07-2012, 22:25 Geloof het of niet, er waren daar af en toe zo van die academische pipos en pipinnes (vrouwelijke pipos) die dachten dat ik Armand Pien stond na te doen, omdat ze mijn Gents doorheen mijn schools-vlaams hoorden schemeren. Maar godverdomme zeg, ik spreek al Gents vanaf mijn eerste levensjaren, thuis geleerd van mijn ouders en grootouders, en spijtig genoeg dwangmatig moeten afleren op school (in een GENTSE school). Dan kom je in zo'n brave plopsaland-achtige volkssterrenwacht je ding doen, maar ze staan zich daar enkel af te vragen hoe het mogelijk is dat een platte Gentenaar in staat is om iets te vertellen i.v.m. sterrenkunde (platte Gentenaars zouden dus niet in staat zijn om iets te vertellen omtrent sterrenkunde, alleen Armand Pien zou dat gekunnen hebben). De verbijstering op de gezichten van al die bezoekers was enorm groot toen ik hen op de koop toe vertelde dat ik bij de WEBA werkte, en niet in de universiteit (velen dachten aanvankelijk dat ik een soort professor was, een professor die Armand Pien stond na te doen)(vanwege dat Gents dus). Ik herinner mij nog goed een ietwat bejaard koppel dat in de koepel stond, waarvan die vrouw tegen haar man zei: "Hewel, 't is juist gelijk Armand Pien". Ik had haar willen zeggen: "Madam, gij zijt juist gelijk Mrs.Slocombe uit 'Are You Being Served'!". Maar ik hield mij... eh... braaf... (en eerlijk gezegd, achteraf gezien had ik dat NOOIT mogen doen; mij braaf gedragen). >Danny Caes schreef op 27-07-2012, 10:11 Zo ging het er dikwijls aan toe, daarboven in die koepel. Ik zei: "Beste bezoekers, vanavond gaan we kijken naar de planeet Jupiter". Bezoekers: (sommigen reeds met een straalbezopen blik voor zich uit starend) "Jupiler?" (dat waren dan meestal diegenen van wie je ondertussen via-via vernomen had dat ze een functie uitoefenden aan de universiteit). Sommige bezoekers vertrouwden mij niet toen ze mij de telescoop op Jupiter zagen richten. In hun ogen zag ik dat ze zich afvroegen: "Heeft die kerel wel voldoende gestudeerd om ons Jupiter te kunnen tonen?", of: "Heeft hij daar een diploma voor, om hier te mogen staan?". Die koepel had dus vanbinnen helemaal vol moeten hangen met getuigschriften om te bewijzen dat ik wist hoe Jupiter eruit zag. Zo zitten de mensen dus in elkaar: ze moeten eerst één of meerdere ingelijste papiertjes zien hangen alvorens ze van iemand iets willen aannemen. Stel je voor, bij de melkboer: "Zeg melkboer toon mij eens uw diploma, want ik mag er niet aan denken dat je mij zure melk verkoopt!". Op een gegeven moment (herfst 2007) was ik het daar zo beu als koude pap, en ik liet de boel voor wat het was. Die melkboer stond daar met zijn koude pap, op een zure melkweg. uw naam uw e-mail uw bericht getal overnemen: 90572